ลีโอนิดส์ในประวัติศาสตร์
ในยุคกลาง มีความเชื่อว่าปรากฏการณ์ฝนดาวตกที่รู้จักกันในปัจจุบันนี้ เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นในบรรยากาศโลก (atmospheric feature) แทนที่จะเป็นปรากฏการณ์บนท้องฟ้า (celestial phenomena) ซึ่งอาจเป็นเหตุผลที่ศาสตร์ในการพยากรณ์อากาศถูกเรียกว่าวิชา Meteorlogy พื้นฐานความเชื่อนี้มีมาแต่สมัยของอริสโตเติล ซึ่งเชื่อว่าบรรยากาศมีการเปลี่ยนแปลงได้ แต่ "สวรรค์" ปราศจากการเปลี่ยนแปลง หลังยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาการ ความสนใจในปรากฏการณ์ชนิดนี้มีเพิ่มขึ้น หลังจากรุ่งอรุณของวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ.1833 เป็นเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมงก่อนที่ดวงอาทิตย์จะขึ้นในวันนั้น ฝนดาวตกกว่าหมื่นดวงพาดผ่านท้องฟ้าทางตะวันออกของอเมริกาเหนือ ผู้คนต่างถูกปลุกจากหลับเพื่อมาดูสิ่งที่พวกเขาต้องตื่นตะลึงและอกสั่นขวัญแขวนกับเหล่าดาวตกมหาศาลที่ถาโถมราวกับกาลอวสานของโลกกำลังใกล้เข้ามา

ภาพแกะไม้แสดงพายุฝนดาวตกปี ค.ศ.1833 จากหนังสือ Bible Readings for the Home Circle ในปี 1879

ภาพแกะไม้แสดงพายุฝนดาวตกปี ค.ศ.1799 จากชายฝั่งฟลอริดา ภาพนี้ตีพิมพ์ในปี 1872 จากบันทึกของ Andrew Ellicott ซึ่งกล่าวว่าเขาเห็นดาวตกมากพอ ๆ กับดวงดาวในท้องฟ้าทีเดียว ภาพจากหนังสือThe Midnight Sky โดย Edward Dunkin, F.R.A.S

ภาพถ่ายพายุฝนดาวตกในปี 1966 บริเวณกลุ่มดาวหมีเล็ก (Ursa Minor) โดย A. Scott Murrel จากหอสังเกตการณ์ของมหาวิทยาลัย แห่งรัฐนิวเม็กซิโก ด้วยกล้องถ่ายภาพขนาด 50mm f/1.9 ด้วยฟิล์ม Tri-X (ISO 400) โดย เปิดหน้ากล้องนาน 10-12 นาที
ที่มา :

เรามาดูภาพฝนดาวตกเก่าๆกันบ้างครับ





ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น